Dagvoorzitter Dick Wierenga heette iedereen welkom en las daarna de onderstaande, aansprekende gedichten voor:
Mantelzorger,
Hoe jij zo intensief voor een ander zorgt, woorden schieten tekort.
Hoe je de mantel der liefde om hun schouders hangt en je er zo naar verlangt voor je geliefde te zorgen, zegt veel over jezelf.
Steeds klaar te staan, dag en nacht als het moet,
En hoe je het doet!
Met zorg en veel liefde, door geduldig te zijn, bij alle verdriet en alle pijn.
De persoon die je onder je vleugels neemt, weet soms niet wat het van je vergt, maar je doet het toch maar.
Ik bewonder jullie, echt waar!
Dank aan alle mantelzorgers op de hele planeet voor de mensen die het nodig hebben.
Die gelukkig zijn met jou in hun buurt.
Die iedere keer als jullie langskomen langs hun gordijntje gluren.
Een glimlach tovert op hun gezicht en dankbaarheid uitstralen.
Dank aan jullie die er zijn voor de mensen die niet meer zonder jullie zouden kunnen zijn.
Venneman Karine
Eligie – Klaar staan
Het doet zo’n pijn
als we samen zijn
en je me niet meer kent,
of niet weet wie of waar je bent.
Dat maakt me zo triest en machteloos boos
en dan word ik soms zo wanhopig moedeloos.
Want jij bent jij niet meer
en dat doet zo’n zeer.
Je loopt aarzelend en krom.
Je vindt jezelf dom,
omdat er van
alles niet meer gaat,
en dan word je kwaad.
Het is alsof die vreselijke dementie
je heeft verplaatst in een andere dimensie.
Twee werelden die elkaar soms nog raken
en waar we dan weer even contact kunnen maken.
Al is het maar een enkele keer.
Dan ben ik zo blij want je kent me weer.
En plots kom je met een grap, een lach
of een gevatte kwinkslag
Dan zie ik jou weer helemaal in je ogen
en dat doet telkens mijn tranen weer drogen.
Want ik weet dat je me graag ziet,
al weet je het zo dikwijls zélf niet.
Maar plots lijkt het of ik in je ogen verander
en dan zie je ineens een ander
Maar je weet dat ik nog altijd van je hou,
en dat zo lang er nog en stukje in zit van jou
ik je nooit helemaal kan en zal wegdoen,
want dat heb ik je beloofd toen !
Al hebben we nu nog elkaar,
toch weegt de eenzaamheid soms zò zwaar.
Dan ween ik nog maar eens de ogen uit m’n kop.
En krabbel daarna gewoon terug rechtop…..
Ik mis je zo…
Juliette van Espen
De officiële opening werd verricht door wethouder WMO, Dewy Keen.
Ze zei onder meer:
Als mantelzorger is uw zorg en liefde onmisbaar voor de persoon voor wie u zorgt. Vaak doet u dit vanzelfsprekend, maar dat is het zeker niet. Mantelzorg vraagt veel, zowel fysiek als mentaal, en komt bovenop alle andere verantwoordelijkheden in het dagelijks leven. Wij zijn enorm dankbaar voor alle mantelzorgers in de gemeente Emmen. Dankzij uw inzet kunnen mensen langer thuis wonen en blijven meedoen in de samenleving. U verdient dan ook onze waardering en steun.
.jpg)